بخش اول: اصول عبادی – اعتقادی - ایمان (2)

  • مؤمن، متوجه حقوق همسر خود می باشد و در مراعات آن اهتمام می ورزد. امام علی «علیه السلام» می فرمایند: خدا را در هر نعمتی حقّی است، هر کس آن را بپردازد، فزونی یابد و آن کس که نپردازد و کوتاهی کند، در خطر نابودی قرار گیرد. (ح 244) آیا وجود همسر، که خداوند در قرآن، آن را مایه ی آرامش فرموده اند، نمی تواند یک نعمت به حساب آید؟ آیا بهانه های نابه جا، کفران نعمت در مورد وضعیت زندگی، آزار و اذیت کردن یکدیگر ، سخن های ناصواب و دلخراش و عدم رعایت حقوق انسانی در برابر یکدیگر و ... نمی تواند موجبات کوتاهی در این نعمت را فراهم نماید.
  • مؤمن می داند؛ (الدنیا محفوفه بالبلاء) دنیا با مشکلات و گرفتاری ها در هم آمیخته شده است، لذا کوچکترین مشکلی در زندگی، او را از پای در نمی آورد و او را دچار افسردگی، تشویش ، نگرانی ، اضطراب و بیماری های جسمی، روحی و روانی نمی کند، چراکه از اجر و پاداش انسان های صبور، اطلاع دارد. امام علی علی «علیه السلام» می فرمایند: اگر شکیبا باشی، هر مصیبتی را نزد خدا پاداشی است(خطاب به اشعث). اگر شکیبا باشی، تقدیر الهی بر تو جاری می شود و به تو پاداش داده خواهد شد و اگر بی تابی کنی، تقدیر الهی بر تو جاری می شود و تو گناهکاری. (ح 291) صبر به اندازه ی مصیبت فرود آید و آن که در مصیبت، بی تاب بر رانش می زند، اجرش نابود می گردد. (ح 144)  کسی که شکیبایی او را نجات ندهد، بی تابی او را هلاک می کند. انسان شکیبا پیروزی را از دست نمی دهد، هر چند زمان آن طولانی شود. (ح 153) فرقی نمی کند این شکیبایی، در مقابل گرفتاری های زندگی و یا در قبال مصیبت های پیش آمده در زندگی و یا در برابر بداخلاقی های یکی از زوجین باشد.آن چه اهمیت دارد، این است که، شکیبایی بارورکننده ی روحیه ی امید به زندگی در دل هر نومید و گرفتار به آلام است. در جای دیگر امام علی «علیه السلام» می فرمایند: چشم از خار و خاشاک فرو بند تا همواره خشنود باشی. (ح 213) این فرموده ی حضرت به این معناست که انسان باید در مقابل مشکلات خم به ابرو نیاورد.
/ 0 نظر / 9 بازدید