ویژگی های امام حسین «علیه‏ السلام»

پیروی از فرامین حیاتبخش امامان معصوم علیه‏ السلام در صورتی محقق می‏ شود که پیوند عاطفی و درونی با آنان برقرار شود و این پیوند معنوی، با شناخت کمالات وجودی آن گرامیان دوام می‏ یابد. در این نوشتار با دو ویژگی امام حسین علیه‏ السلام ؛ یعنی، «تربیت شایسته» و «سخاوت و احسان» آشنا می‏ شویم:

*تربیت شایسته

امام حسین «علیه‏ السلام» برای تربیت افراد، مخصوصاً فرزندان خویش، از کارآمدترین شیوه‏ ها بهره می‏ گرفتند که هر یک از آنان می‏ تواند برای پدران و مادران و مربیان عصر ما راهگشا باشد.

الف. تکریم همسر

آن حضرت با چهره‏ای گشاده و روحی سرشار از عاطفه و محبت با همسران خود برخورد می‏ کرد؛ چرا که آرامش روحی و روانی مادر، در پرورش فرزندان نقش به سزائی دارد. امام حسین «علیه‏ السلام» بارها تکریم همسر را به دوستانش متذکّر شده و در پاسخ اعتراض آنان که به وجود فرش ها و پرده‏ های نو در منزل حضرت ایراد می‏ گرفتند، می‏ فرمود: «اِنّا نَتَزَوَّجُ النِّساءَ فَنُعْطیهِنَّ مُهُورَهُنَّ فَیَشْتَرینَ بِها ماشِئْنَ، لَیْسَ لَنا فیهِ شَیء؛ ما با زنها ازدواج می‏ کنیم و [پس از ازدواج] مهریه همسران را پرداخت می‏ کنیم و آنان با مهرهایشان هر چه دوست داشته باشند می‏ خرند و ما دخالتی نمی‏ کنیم». (الکافی، ج 6، ص 476)

امام حسین «علیه‏ السلام» در مورد تکریم همسر و فرزند خود، اشعاری دارد که از بالاترین علاقه قلبی و نهایت احترام به همسر و فرزندش حکایت می‏ کند. در مورد همسرش حضرت رباب و دخترش سکینه می‏ فرماید:

تَکُونُ بِها سکینَةُ وَ الرُّبابُ                                            لَعَمْرُکَ اِنَّنی لاَُحِبُّ دارا

وَ لَیْسَ لِعاتِبٍ عِندی عِتابٌ                                                   اُحِبُّهُما وَ اَبْذُلُ جُلَّ مالی

به جانت سوگند! من خانه‏ای را دوست دارم که در آن سکینه و رباب باشد، من آنها را دوست دارم و عمده اموالم را (به آنان) می‏ بخشم و برای کسی شایسته نیست که مرا سرزنش کند. (بحارالانوار، ج 45، ص 47) (به نقل از مجله ی مبلغان، نوشته ی عبدرالکریم پاک نیا،امام حسین الگوی زندگی صفحه  23 تا 29، شماره ی 63، بهمن و اسفند 1383 ه. ش.)

/ 0 نظر / 18 بازدید