بخش اول: اصول عبادی – اعتقادی تقوا (2)

  • انسان با تقوا، خانواده ی خود را از حرام باز می دارد. امام علی «علیه السلام» می فرمایند: خانه ای که در آن مال حرام وارد می شود به چهار جهت منتهی می شود: 1. یک سوی آن به آفت ها و بلا ها 2. یک سوی آن به مصیبت ها 3. یک سوی آن به هوا و هوس های سست کننده 4. یک سوی آن به شیطان گمراه کننده و درِ خانه به روی شیطان گشوده می شود. (ن 3/6) (لقمه ی حرام) لقمه ای گلوگیرکه از لقمه های فراوان محروم می کند. (ح 171) کسی که به کسب حرام روی می آورد، موجبات محرومیت های مادی و معنوی را برای خود و خانواده فراهم می کند. این افراد، روز به روز از خداوند فاصله گرفته و دیگر ، سخن حق را نمی شنوند. معمولاً با خوردن لقمه ی حرام، لجاجت و عناد در وجود فرد ریشه می دواند و همین مسأله، بذر نفاق و دو رویی و اختلاف را در جان آدمی بارور می کند. مهمترین وظیفه ی مرد، حفظ خانواده از حرام است. امام علی «علیه السلام» می فرمایند: زنان را در پرده ی حجاب نگاهشان دار تا نامحرمان را ننگرند، زیرا که سخت گیری در پوشش، عامل سلامت و استواری آنان است. بیرون رفتن زنان، بدتر از آن نیست که افراد غیر صالح را در میانشان آوری و اگر بتوانی به گونه ای زندگی کنی که غیر تو را نشناسد، چنین کن. (ن 32/116 ) مردی که غیرتمند است، هرگز راضی نمی شود که زن او در مقابل دیدگان نامحرمان و ملعبه ی چشمان انسان های ناپاک و هرزه باشد و زنی که مراقب عفّت خود باشد، از خداوند هراس دارد و خداوند را در نظر گرفته و تمام تلاش خود را می کند تا خود را زینت بخش و مهیّای حلال خود کند، تا هم خود و هم همسرش از حرام مصون بمانند.
/ 0 نظر / 10 بازدید