بخش اول: اصول عبادی – اعتقادی:

از جمله ی این اصول، می توان به ایمان، تقوا و حیا اشاره نمود. مراعات این اصول، موجبات تقویت روابط میان زن و مرد را فراهم می نماید و از طرف دیگر عدم رعایت آن ها، صدمات جبران ناپذیری را در ابتدا، متوجه زوجین و در مراتب بعد، فرزندان و جامعه خواهد کرد.

  1. ایمان
  • انسان مؤمن در انجام کارهای خود، خدا را در نظر می گیرد، یعنی محوریت انجام کارها را ، رضایت خداوند قرار می دهد. امام علی «علیه السلام» می فرمایند: هرگز خدا را نمی توان با بهشت جاویدان فریفت و جز با عبادت، رضایت او را نمی توان به دست آورد. (خ 129/8) اگر مرد یا زنی به این مسأله توجه کند که اگر در زندگی خدمتی به همسر و فرزندانش می کند، این اعمال از نظر خداوند دور نمی ماند و نوعی عبادت برای او به حساب می آید، آیا دیگر جایی برای شکایت و بهانه گیری باقی می ماند؟
  • انسان مؤمن همواره به یاد قیامت است و تمام تلاش خود را برای جمع آوری زاد و توشه می نماید. امام علی «علیه السلام» می فرمایند: آخرت نزدیک و زمان ماندن در دنیا اندک است. (ح 168) گویی دنیا یک روز بود و گذشت و ماهی بود و سپری شد. (خ 190/7) آگاه باشید، دنیا خانه ای است که در آن ایمنی ندارید، جز آن که به جمع آوری توشه ی آخرت بپردازید. (خ 63) لذا یک انسان فارِس (زیرک) تمام تلاش خود را برای جمع آوری غنایم دنیایی برای آخرت خود، می نماید. یکی از این غنیمت ها، خدمت به همسر است. هر یک از زن و مرد، در چنین شرایطی حتی با وجود خستگی های ناشی از کار زیاد حاضر هستند به خاطر خدا، در حقّ همسر خود، ایثار کنند. با دیدن همسر خود خستگی را کنار بگذارند، به استقبال یکدیگر بروند، جرعه آبی در دست یکدیگر بدهند، با کلمات محبّت آمیز از یکدیگر تشکر نموده و در حقّ یکدیگر دعا کنند و بدانند که این اعمال در نامه ی عمل آنها ثبت می گردد. مگر نه  این است که خداوند هر روز دو بار فرشتگان ثبت کننده ی اعمال نیک را عوض می کند و میلیون ها میلیون فرشته، شاهد اعمال انسانها در قیامت هستند؟ پس چه خوب است زن و مرد در انجام اعمال پسندیده از یکدیگر پیشی بگیرند، تا حلاوت یک زندگی بی دغدغه، هم در کام آن ها ریخته شود و هم در کام اطرافیان.
/ 0 نظر / 6 بازدید