بخش اول: اصول عبادی – اعتقادی حیا

  • در اندیشه

انسان با حیا، از عقل خود با توجه به شرع بهره می گیرد و چنین فردی کمتر دچار خسران، پشیمانی و افسوس می گردد. امام علی «علیه السلام» می فرمایند: عقل، تو را کفایت می کند که راه گمراهی را از رستگاری نشانت دهد. (ح 421) بسیاری از زوجین بدون فکر کردن اعمالی را در فضای خانه انجام می دهند، اما سریع پشیمان می گردند، آیا این پشیمانی نمی تواند معلول به کار گیری اشتباه و ناصحیح عقل باشد؟

انسان با حیا، غیرتمند است و هرگز به خود اجازه نمی دهد به همسر خود خیانت کند و گرد حرام و گناه بگردد. امام علی «علیه السلام» می فرمایند: غیرت زن کفرآور و غیرت مرد نشانه ی ایمان اوست. (ح 124) فرد غیرتمند،  هرگز زنا نمی کند. (ح 305)

  • در فرج:

هر یک از زوجین، نعمت ارزانی شده از سوی خدا  را قدر می دانند و با عفّت پیشگی هرگز فضای زندگی را با آلودگی های حرام آلوده  نمی سازند. لذا امیر المؤمنین علی «علیه السلام» می فرمایند: پاداش مجاهد شهید در راه خدا، بزرگتر از پاداش عفیف پاکدامنی نیست که قدرت بر گناه دارد و آلوده نمی گردد، همانا عفیف پاکدامن، فرشته ای از فرشته هاست. (ح 474)

  • در نگاه

انسان با حیا، مراقب نگاه خود می باشد و تمام تلاش خود را می کند تا خدایی نکرده وساوس شیطان دامن او را نگیرد. امام علی «علیه السلام» می فرمایند: هر گاه کسی از شما با نگاه به زنی به شگفتی آید، با همسرش بیامیزد که او نیز زنی چون زن وی باشد. ( ح 420) تا زمانی که زن و مرد مراقب خود هستند، از بیماری توهّم، پیش داوری و بدگمانی در امان هستند و زن و مرد، با دیدن صحنه های وسوسه کننده از پای نمی افتند و خود را نمی بازند و ثانیه شماری می کنند تا به وصال همسر خود نایل گردند و از این رو خداوند هم به دلیل چشم پوشی از گناه، ابواب رحمت را بر آنان می گشاید و به وجود آنان، به خاطر همنشینی با حلال خود، آرامش و سکینه و رضایت ارزانی می دارد.

/ 0 نظر / 7 بازدید